MANIER VAN LEVEN

In het noorden van China, op de grote steppe (het uitgestrekte grasland) leven verschillende volkeren naast elkaar. De plek wordt ‘de Chinese autonome regio Xinjiang’ genoemd - dat betekent dat het gebied gedeeltelijk zichzelf bestuurt, maar wel een plek heeft binnen het grote Chinese rijk. In de streek wonen veel Oeigoeren, een volk dat zich hier eeuwen geleden vestigde. Ze spreken een eigen taal en dragen typische kledij, hoewel de Chinese overheid dat zo veel mogelijk probeert te belemmeren. Dat leidt regelmatig tot opstanden en verzet. 

Op de kaart zie je wat een groot land China is. Helemaal bovenaan (noordwest), rond de stad Ürümqi, ligt het gebied waar THE LITTLE HORSEWHIP zich afspeelt. 

Er wonen ook veel mensen in de streek die - zoals Angsars familie - vanuit het naburige land Kazachstan (ook dat herken je op de kaart) een plek op de steppe hebben gevonden en er hun eigen manier van leven proberen vol te houden. Dat verklaart waarom het gezin er in hun traditionele kledij ietwat anders uitziet dan hun dorpsgenoten. Ook de Kazachse gastvrijheid hebben ze behouden. Zoals Zhang Zhouyi beweert wanneer hij zijn sneeuwschoen laat herstellen: “Je zal nooit honger lijden op reis als je een Kazachse yurt (= tent) ziet.” “Die tradities bestaan al vele generaties,” antwoordt vader.  

De bewoners van de kleine dorpjes in de regio moeten voor belangrijke zaken naar de dichtstbijzijnde stad. Dat is soms een heel eind. Erbol vertrekt voor een lange tijd naar Ürümqi om er naar school te gaan, en papa gaat naar de dierenarts in de stad Altay. Wil je weten hoe zo’n stad er uitziet? Ga online op zoek naar foto’s - als je gewend bent aan gezellige Europese steden, ziet zo’n kunstmatige stad op de steppe met veel hoogbouw en brede boulevards er heel anders uit. 

Weetje: Altay is ook de naam van het bekendste paardenras dat in deze valleien wordt gekweekt. Ook Flyk is vermoedelijk een Altay paard. 

Bekijk nauwkeurig de plek waar Angsar woont. Wie kan ze nog beschrijven? 

Het huis is eigenlijk een houten blokhut. Buiten staat een yurt opgesteld - veel Kazachse herders trekken in het vruchtbare seizoen met hun kudde over de steppe en slaan hun yurt telkens op een andere plek op om het vee te laten grazen. Angsars vader is geen herder; hij is een ambachtsman die in zijn werkplaats herstellingen uitvoert. En dat doet hij heel goed. “Iedereen in Altay zegt dat alleen u het kan maken,” beweert Zhang Zhouyi. En gratis bovendien, want de sneeuwschoen waar hij aan werkt, werd ooit door zijn vader gemaakt. Voor hem is het een eer om die te mogen herstellen. “De jeugd wil alles nieuw. Ze geven niet om ouderwets vakmanschap.” Overal ter wereld kan de oude generatie het niet nalaten om de jongeren een veeg uit de pan te geven.  

Het toilet is in een hokje apart, een eind van het huis vandaan. Het erf wordt gebruikt om de was op te hangen, hout te hakken, vruchten te drogen, melk te karnen,… Een deel van het familieleven speelt zich hier af, in de buitenlucht. Het ontbijt dat binnen op tafel komt, bestaat o.a. uit brood, schapenkaas, boter, enz. 

Met zijn vriendin Meili speelt Angsar heel eenvoudige spelletjes: touwtjes knopen, poppetjes laten dansen,... Sommige spelletjes zien er voor ons heel vertrouwd uit: het wegblazen van paardenbloempluisjes, schaar-steen-papier,...  

Vragen aan de leerlingen: 

- Beschrijf de plek waar Angsar en zijn familie wonen. Lijkt het voor jou leuk om daar te wonen? Waarom (niet)? 

- Waarom herstelt papa de sneeuwschoen gratis? 

- Welke spelletjes speelden Angsar en Meili? Welke spelletjes herkende je? Welke niet? 

- Hoewel de mensen er op een heel ouderwetse manier leven, zie je toch sporen van moderne technologie. Welke? 

Het leven lijkt hier eenvoudig, de mensen zijn er vriendelijk,... Regisseurs Shapkat Murat en Xinwen Dong beweren: “Ik denk dat kinderen in Xinjiang een gelukkig leven leiden.” Maar ze moeten natuurlijk wel naar school!