Meer dan voetbal
Franco García Becerra: “De kwalificatie voor het WK Voetbal veroorzaakte in Peru een ware euforie. Net zoals de meeste Peruvianen ben ik dol op voetbal, maar de vreugde van de mensen stond in sterk contrast met de sociale wantoestanden in ons land. Die tegenstelling trok me aan in het scenario en was de reden waarom ik dit verhaal in een film wilde vertellen.”
Op de avond van de match worden er alpaca’s vermoord in opdracht van het mijnbouwbedrijf. De mensen voelen zich verscheurd tussen nationale trots (vanwege het voetbal) en woede, verdriet en angst. Extreme gevoelens liggen hier heel dicht bij elkaar.
Sport en sociale wantoestanden komen soms met elkaar in conflict. Wanneer de arbeiders van de fabriek worden tegengehouden door een wegversperring van boze boeren, willen ze zo snel mogelijk naar huis omwille van een voetbalmatch. Betogers en arbeiders staan plots op gelijke voet - aan beide zijden van de blokkade staan burgers met een passie voor voetbal. Franco García Becerra: “Midden in het gekibbel komt het nieuws dat Peru zich heeft gekwalificeerd. Wat een contrast! Op het moment dat we zouden moeten vieren, zijn we aan het vechten. Voetbal zou het land moeten verenigen, maar door de sociale toestand worden we verdeeld.” Maar houden de Peruvianen nog altijd even veel van voetbal? “Zeker en vast!”
“Sport wordt zo vaak gebruikt om sociale of politieke problemen toe te dekken,” beweert García Becerra. Landen willen in de sportieve arena tonen hoe sterk en machtig ze zijn. Tussen buurlanden zoals België en Nederland zijn sportieve confrontaties altijd iets meer op het scherp van de snee; zo heeft elk land welk een of meerdere rivalen waarmee ze extra graag hun sportieve krachten meten. En in Vlaanderen en Wallonië hebben we meestal niet zoveel oog voor elkaar - maar als de Rode Duivels spelen, zitten we als supporters eendrachtig op de tribune.
Er zijn eindeloos veel voorbeelden van sportieve en socio-politieke situaties die met elkaar in botsing komen: landen die de Olympische Spelen boycotten of geboycot worden, de zwarte atleet Jesse Owens die vier medailles won op de Spelen die door Nazi-Duitsland werden georganiseerd, Ministeries van Sport die doping faciliteren, de Rode Duivels die knielen voor Black Lives Matter, een Iranese judoka die uit het Olympisch toernooi moest stappen omdat hij tegen een Israëlische atleet kon geloot worden, de bokser Muhammad Ali die geschorst werd omdat hij niet wou meevechten in de oorlog, bewonerscommittees en ondernemers die dwarsliggen bij de bouw van nieuwe voetbalstadions, de aanslag op Israëlische atleten tijdens de Olympische Spelen in 1974, de Rumble in the Jungle bokskamp die het imago van Congo moest zuiveren, (het bestrijden van) racistische gezangen in voetbalstadions, Romeinse keizers die extra veel ‘spelen’ organiseerden om een opstandige bevolking te sussen,... Je kan deze lijst nog verder aanvullen, of met je leerlingen enkele voorvallen bespreken. Of je kan hen in kleine groepjes een van zulke conflicten toewijzen om zich verder in te verdiepen en in de klas te presenteren. Het is vast een dankbaar thema voor discussies, waarin je altijd de link met RAIZ kan bewaren. Over het contrast tussen sport en politiek op wereldschaal, kom je meer te weten in dit nieuwsitem.