Land & hout
Uiteindelijk is het land (en de bossen die de houtindustrie bevoorraden) steeds weer het struikelblok. Zowel Britse als Franse investeerders (zoals ook de oom van Jules) eisen de bossen op om bomen te kappen en het hout te verwerken. Dat leidt tot spanningen met de oorspronkelijke bevolking. Ze houden niet van de brutale manier waarop de kolonisten omgaan met de natuur, en steeds vaker worden ze uit hun woongebied verdreven en gedwongen ondergebracht in speciale reservaten, waar de levensomstandigheden erbarmelijk zijn.
Het land in de rechtbank
De filmtitel 'Avonturen in het land van Asha' zegt het al: dit is wel degelijk Asha’s land! Regisseur Farkas Bolla: “Toen de Europese kolonisten aankwamen in de provincie Québec, werd er slechts één verdrag ondertekend over een klein stukje land bij de St-Lawrence rivier. Verder konden de kolonisten ongelimiteerd land inpalmen. Het opeisen en exploiteren van de bossen door kolonisten zie je in de film via het personage van Jules' oom die een houtkapbedrijf uitnodigt om het bos te kappen.” Het terugwinnen van dergelijk grondgebied is tot op vandaag het belangrijkste strijdpunt voor de First Nations.
Jules’ oom beweert dat we “samen een nieuw land zullen bouwen”! Maar hoe kan dat land ‘nieuw’ zijn als het al eeuwenlang bewoond wordt door mensen die nu verjaagd worden? Daarom stelt Jules de simpele vraag: “Kunnen we niet delen?” Maar daar denken de mensen anders over. Als er geen hout gekapt kan worden, gaat een belangrijke bron van inkomsten verloren. Daarom staan de dorpelingen klaar om al het land op te eisen, zelfs al moeten ze daarvoor het dorp in brand steken. “Haal ze hier weg, die verdomde indianen. We zijn hier om het land te nemen dat de overheid ons gegeven heeft. Laten we nemen wat van ons is!”
Die zogenaamde "land claims" (land opeisen) zijn tot op de dag van vandaag een probleem in de relatie tussen de First Nations en de Canadese staat. Het gaat om het gebruik van gronden die ooit bewoond werden door First Nations en die kolonisten zich onrechtmatig hebben toegeëigend. Nu eisen First Nations de grond van hun voorouders terug. Sinds 1973 zijn er een aantal processen aan de gang, die vaak jarenlang aanslepen. Er werd zelfs een aparte rechtbank opgericht om zich met deze gespecialiseerde zaken bezig te houden.
Van 1975 tot 2009 werden er 22 claims afgesloten, maar er zijn nog meer dan 100 claims die momenteel “open staan”. Het gaat om tientallen gemeenschappen die gerechtigheid eisen voor onrecht dat hun voorouders lang geleden werd aangedaan, maar waar ze zich tot op de dag van vandaag door ontworteld voelen.
Deze Engelstalige video gaat dieper in op de strijd om grond die de Meskwaki hebben gevoerd. Dit is een vrij gespecialiseerde materie. Maar misschien kunnen begeleiders er inspiratie in vinden om bepaalde thema’s verder ter sprake te brengen.