Einde van een tijdperk
Nog niet zo lang geleden werden in onze bioscopen films via een projector geprojecteerd vanop pellicule. Maar vanaf 2010 werd er stilaan overgeschakeld op digitale projectie: films werden niet meer op grote filmspoelen geleverd maar op kleine digitale schijfjes (DCPs). De kwaliteit van de filmbeelden verbeterde, er was minder slijtage en ook het vervoer verliep eenvoudiger - geen gezeul meer met zware dozen.
Daardoor veranderde er iets in de bioscopen. Het geratel van de projectoren verdween voorgoed en het beroep van projectionist - zoals Fazal - werd overbodig. In LAST FILM SHOW zijn we getuige van het einde van dat tijdperk. Maar telkens wanneer de technologie een stap vooruit zet, zijn er mensen die verlangen naar hoe het vroeger was.
Voor een filmfan (of ‘cinefiel’) zoals Samay, doet het vreselijk pijn om te zien hoe de magie van cinema wordt vervangen door cleane computers. Fazal en Samay zijn erg verdrietig wanneer de oude projector wordt vernietigd. Dit was hun ‘last film show’ - hun laatste vertoning. Vanaf nu werkt de bioscoop met een digitale beamer. Alles ziet er proper en wit uit. De projectiecabine is niet langer een werkplaats maar een kantoor. En de job van Fazal is afgelopen want “om met die moderne projector te werken, moet je Engels kennen.”
Samay volgt de projector en ziet wat er mee gebeurt: hij wordt op de schroothoop aan diggelen geslagen, het metaal wordt gesmolten en van de machtige machine worden nu lepels gemaakt. Dit is het definitieve einde van een tijdperk; Samay moet er van huilen.
Ook alle filmspoelen worden vernietigd - een hele schat aan verhalen en kunstwerken uit de filmgeschiedenis verdwijnt in een bad met zuur en wordt bewerkt tot kleurige pvc-buizen. Fazal en Samay kunnen elkaars verdriet begrijpen bij het zien van zoveel vernieling. Ook Pan Nalin is zo’n filmliefhebber, die zijn eigen verdriet in deze beelden heeft vastgelegd. “We maken deel uit van een onstopbare machine. De tijd staat niet langer aan de kant van de mensheid - dat blijkt uit alle pandemieën, bosbranden, overstromingen, aardbevingen… In naam van de vooruitgang doen we vreselijke dingen. En telkens we proberen om vooruitgang te boeken, volgt er een terugval die overal op de planeet voelbaar is.”