Een film opnemen in de natuur
Een film opnemen in de natuur zorgt voor heel wat extra uitdagingen, zowel in de zomer als in de winter. Zeker in een land zoals Canada, waar de natuur heel puur en ongerept is. Sophie Farkas Bolla: “Tegen kandidaat-medewerkers zei ik: als jullie deze zomer buiten in de natuur willen zijn en dozen met lenzen door een bos slepen, dan is dit project iets voor jullie; zo niet, vergeet het dan. In onze crew ging er niemand klagen. Telkens als we een berg beklommen met zakken vol materiaal, zei iedereen zoiets als 'oh, dit is zo mooi!' in plaats van 'oh, dit was zo zwaar’.”
Filmen in de wilde natuur is niet simpel
Een film opnemen in de wilde natuur is zelden eenvoudig. Daarover heeft de regisseur enkele verhalen te vertellen. Bijvoorbeeld…
- - “Tijdens de opnames hadden we slechts één dag sneeuw nodig. Dat maakte me ongerust, want de zon scheen de hele tijd. Maar de dag voor de opnames kregen we plots een grote sneeuwstorm. Alle bomen waren prachtig bedekt met sneeuw. We begonnen te filmen om 8 uur 's ochtends en toen de zon om 4 uur 's middags onderging, waren we klaar.”
- - “De echte naam van de hond Flagrant was Misha, een geweldig dier van 10 jaar oud. We konden haar iets één keer tonen en dan deed ze het keer op keer na. Iedereen hield van Misha.”
- - “Elke dag ging er wel iets niet zoals gepland. De ergste dag was toen we de laatste scène opnamen, waarin Asha wegvaart in haar kano. Ik had me altijd voorgesteld dat ze zou verdwijnen in de mist. We huurden machines om de mist te blazen, maar wind en zon staken daar een stokje voor. Op dat moment was ik vreselijk slechtgezind en teleurgesteld, maar achteraf bekeken ziet de scène er in het volle zonlicht net beter uit. Dat is de les die ik die dag leerde: aanvaard de dingen zoals ze zijn en maak het beste van wat je krijgt.”
Klank
De natuur is niet enkel prachtig als je haar met je ogen bekijkt, maar ook als je er met je oren naar luistert. Zeker in 'Avonturen in het land van Asha'.