Alpaca's in de bergen
Alpaca’s zijn enorm belangrijk voor de bewoners van de Andes. De dieren worden gebruikt om de grond te bemesten, als lastdier vervoeren ze vrachten, hun vlees wordt gegeten en hun wol wordt verwerkt in traditionele kleding en in andere producten voor dagelijks gebruik (aardappelzakken, touwen, dekens, matrassen,...). Wanneer Feliciano met zijn kudde door het dorp loopt, is dat telkens weer een koddig zicht. Hoog tijd om deze bijzondere dieren wat beter te leren kennen…
Over alpaca's
Alpaca’s zijn afkomstig van de hoogvlakten van het Andesgebergte in Peru, Chili en Bolivia, zelfs nog boven de 3.000 meter hoogte. Omdat hun vacht zo bijzonder is, hebben ze geen problemen met de enorme temperatuurverschillen die daar zijn tussen dag en nacht. Er zijn alpaca’s in alle maten en kleuren: van wit of grijs via licht- of donkerbruin tot zwart of gevlekt. Een alpaca wordt gemiddeld tussen de 15 en de 25 jaar.
De wol van de alpaca’s wordt afgeschoren en verkocht; in deze streek is dat de belangrijkste bron van inkomsten. Al duizenden jaren geleden gebruikten de Inca’s de wol van de dieren om hun kledij te weven. In de film krijgen we in detail te zien hoe zo’n alpaca wordt geschoren. Het ziet er misschien wat brutaal uit, maar de alpaca vindt het scheren best wel prettig - zo voelt hij zich verfrist in de hitte en gezuiverd van klitten en knopen. Zo’n scheerbeurt levert ongeveer 5 kilo wol per dier op, en daar wordt goed voor betaald. Het is wol van een superkwaliteit. Deze (Engelstalige) reclame van een importeur toont je in detail de weg van dit product, van bron naar eindgebruiker.
Doorheen de jaren vonden ook mensen bij ons het fijn om zulke dieren te houden - in België en Nederland vind je tegenwoordig heel wat alpaca farms. Daar worden de dieren ingezet voor allerlei activiteiten: wandelingen, knuffelsessies, alpaca-yoga, enz. Maar wie daarin geïnteresseerd is, checkt best even hoe de toestand en verzorging van de dieren is. Immers, niet alle alpaca’s vinden zulke activiteiten even prettig, en een norse of ongelukkige alpaca, dat wil je niet op je geweten hebben.
Op het NOS Jeugdjournaal krijg je te horen waarom het wel of geen goed idee is om zelf alpaca’s te houden.
Feliciano de dierenvriend
Rambo de Hond en Ronaldo de Alpaca zijn Feliciano’s enige vrienden. Toch is hij niet eenzaam. Franco García Becerra: “In de Andes maken dieren deel uit van het dagelijkse leven; vermoedelijk is dat overal zo waar herders met hun dieren leven. Omdat je ziet hoe sterk zijn band met Rambo en Ronaldo is, voel je ook zijn verdriet en ontreddering wanneer hij hen verliest.”
Rambo en Ronaldo zijn voor Feliciano ook een klankbord - alles wat er in zijn hoofd omgaat, deelt hij met hen. Daardoor is Ronaldo uitstekend op de hoogte van de situatie in het voetbal. “Geen zorgen, Peru gaat naar de Wereldbeker in Rusland. We spelen zo goed!” Zo komen wij ook te weten wat er in zijn hoofd omgaat.
Als herder is hij oprecht bezorgd om zijn kudde; hij houdt hen nauwlettend in de gaten en leidt hen niet met woorden maar met een soort fluitsignalen en een brabbeltaaltje. Wanneer Ronaldo en Rambo vermist zijn, is Feliciano vreselijk ongerust. Bij de terugkeer van Rambo biecht hij op: “Ik heb je overal gezocht; ik moest er zelfs van huilen.” En hij is bereid een offer te brengen aan Auki Tayta, want “zonder Ronaldo kan ik niet”.
Kunnen de leerlingen een identiteitskaart maken van een alpaca: een foto, een geboortedatum en -plaats (die ze kunnen opzoeken op de kaart van Peru), hoe groot de alpaca is en natuurlijk… een naam!