Verzet tegen onrecht
Om het verzet tegen het mijnbedrijf te organiseren, houden de mensen in het dorp een bijeenkomst. Mama gelooft niet dat het helpt: “Vergaderingen lossen niets op. Ze zorgen enkel voor lawaai en ruzie.” Daarom wil Feliciano’s vader een stapje verder gaan: “Als we de weg afsluiten, kunnen de arbeiders niet meer naar boven. Dan moeten ze wel luisteren. We moeten ons verenigingen en samen vechten.”
Wat kunnen gewone mensen doen wanneer ze willen dat machtige bedrijven naar hen luisteren?
Wanneer in opdracht van het mijnbedrijf alpaca’s worden vermoord, voelen de mensen zich boos en machteloos. Bij wie moeten ze gaan klagen over deze terreurdaad?
- Ze doen aangifte bij de politie, maar papa gelooft niet dat zij iets voor hen zullen doen. “Ze liegen. Politiemannen doen gewoon wat hun baas hen opdraagt.”
- Bij politici vinden ze geen gehoor. De mijnbouwbedrijven zorgen ervoor dat politici extra geld verdienen aan de industrie of kopen hen om. Daardoor worden klachten niet opgevolgd.
- De bedrijven hebben bekwame advocaten in dienst, die ervoor zorgen dat eventuele processen of rechtszaken geen gevolg krijgen.
Er zijn westerse organisaties die de boeren trachten te helpen bij hun verzet. Zij leveren rechtsbijstand of klagen mistoestanden aan in de westerse media. Een van die organisaties is het Belgische Catapa. Zij zijn overal in de Andes actief om te strijden voor verantwoorde mijnbouw. Op hun website vind je een schat aan Nederlandstalige informatie (filmpjes, foto’s, dossiers, voorbeelden,...) voor wie verder rond dit thema wil werken.
Het enige wat de dorpelingen kunnen doen, is de handen in elkaar te slaan en samen in opstand te komen. “Samen staan we sterk!” Ze leggen een wegversperring aan. Nu kunnen de vrachtwagens niet meer tot bij de fabriek, en op het einde van de dag kunnen de arbeiders niet naar huis. Dat leidt tot schermutselingen - Grimaldo en de arbeiders willen dat de weg wordt vrijgemaakt. Maar de dorpelingen laten van zich horen. “Wij willen geen mijn. Jullie beschadigen het milieu en vergiftigen onze dieren en onze weiden.”
Vader krijgt gelijk: op de politie kunnen ze niet rekenen. Die arriveert in gevechtstenue, klaar om de rebellie uit elkaar te ranselen. Zelfs als de boeren samen spannen, kunnen ze niet op tegen de macht van het mijnbedrijf. Feliciano draait hen de rug toe en keert terug naar de bergen met zijn kudde. Voor hem verandert er niets - de bergen blijven altijd bestaan… De film eindigt met close-ups van de dorpelingen, hun gezichten verbeten starend in de camera. Franco García Becerra: “Ik wou het verhaal in de film niet afronden, omdat het conflict in Peru ook nog steeds aan de gang is. Zelfs vandaag - op dit moment - is er alweer een nationale staking aan de gang, waarmee de mensen hun onvrede duidelijk maken.” Deze beelden tonen hoe zulke protestacties soms aangroeien en uit de hand lopen.
Vragen aan de leerlingen
- Wat kunnen de mensen doen? Bij wie kunnen ze gaan klagen? Wat doen de mensen in ons land als ze niet akkoord gaan met beslissingen?
- Wat vind je ervan dat de dorpelingen de weg versperren?
- Wat denk je van de slotbeelden van de film? Kan je iets aflezen van de gezichten die in de camera staren? Heb je een idee waarom de film op deze manier eindigt?