Vriend en bondgenoot
De buurjongen Ayat begluurt haar door zijn verrekijker. Zo komt hij te weten dat Shafa de krabben liet ontsnappen. Omdat ze zijn hulp (lees: computer) nodig heeft, moet ze haar geheim wel prijsgeven. Er groeit een onverwachte vertrouwensband tussen hen.
Shafa houdt er niet van om begluurd te worden. Ze neemt wraak met haar katapult. Volgens de verhouding tussen mannen en vrouwen in Iran zijn deze scènes heel uitzonderlijk: het is niet gebruikelijk dat meisjes zich met fysiek geweld zo brutaal verzetten tegen jongens. In haar contact met Ayat bepaalt zij de grenzen, ook al is dat in haar land niet de gewoonte.
Ze kan Ayat echt vertrouwen. Hij heeft haar geheim aan niemand verklapt. Hij toont zich heel bezorgd: hij tuurt voortdurend met zijn verrekijker de horizon af, wachtend op haar terugkeer. Hij maakt zelfs een krans voor haar, die ze draagt op de bruiloft. En dankzij de verrekijker kan hij haar ook uit de netelige situatie in de woestijn bevrijden.
Wanneer de krabben terug in zee worden gezet, staat Ayat trots aan Shafa’s zijde.